تری پاراتید قطعه فعال هورمون پاراتیروئید انسانی نوترکیب است. این دارو با تحریک فعالیت استئوبلاست ها توده استخوانی را افزایش می دهد و در درجه اول برای درمان پوکی استخوان در زنان یائسه و مردان در معرض خطر بالای شکستگی و همچنین پوکی استخوان ناشی از گلوکوکورتیکوئیدها استفاده می شود. محدودیت درمان 24 ماهه بر اساس کاهش اثربخشی نیست، بلکه بر اساس ملاحظات ایمنی است: مطالعات حیوانی نشان داده است که استفاده طولانی مدت از تری پاراتید با دوز بالا، بروز استئوسارکوم را در موشها به روشی وابسته به دوز افزایش میدهد. اگرچه ارتباط بین این خطرات و استفاده انسانی نامشخص است، مدت زمان درمان در عمل بالینی به شدت محدود است تا از آسیب احتمالی جلوگیری شود.
علاوه بر این، این دارو در گروههای پرخطر مانند نوجوانان با اپیفیز بسته نشده و بیماران با سابقه استئوسارکوم به شدت ممنوع است. از نظر بالینی، تزریق زیر جلدی 20 میکروگرم تری پاراتید در روز توصیه می شود. در طول درمان، مکمل کلسیم و ویتامین D باید بر اساس دریافت رژیم غذایی داده شود. بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی یا کبدی متوسط باید این دارو را با احتیاط مصرف کنند. توجه به این نکته ضروری است که اثر استخوان زایی تری پاراتید پس از قطع به سرعت کاهش می یابد. بدون درمان بعدی، افزایش تراکم استخوان ممکن است دوباره از بین برود. بنابراین، پس از قطع، بیماران باید فوراً به داروهای ضد جذب مانند بیس فسفونات ها یا دنوزوماب روی آورند تا اثر درمان طولانی شود.
مطالعات بالینی کنونی تأیید کردهاند که در طی یک دوره درمانی استاندارد 24{1} ماهه، تریپاراتید به طور قابلتوجهی خطر شکستگیهای مهرهای و غیرمهرهای را در بیماران مبتلا به پوکی استخوان کاهش میدهد و مزایای آن بسیار بیشتر از خطرات بالقوه است. رعایت دقیق دوره درمان برای اطمینان از کاربرد بالینی ایمن آن بسیار مهم است.
Whatsapp: +85246360786 sararaws128@gmail.com