عملکرد اصلی MGF به عنوان یک **سیستم پاسخ سریع** پس از آسیب عضلانی است. وقتی عضلات تحت تمرین شدید{1} یا آسیب نیروی خارجی قرار می‌گیرند، پارگی‌های ریز در فیبرهای عضلانی باعث ترشح سریع MGF می‌شود و غلظت آن در عرض 12 ساعت پس از آسیب بیش از سه برابر افزایش می‌یابد. این دقیقاً سلول‌های ماهواره‌ای عضلانی خفته را فعال می‌کند و تمایز آنها را به فیبرهای ماهیچه‌ای بالغ ارتقا می‌دهد، در حالی که تشکیل مویرگی را برای رساندن اکسیژن و مواد مغذی به ناحیه ترمیم تسریع می‌کند. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که مکمل MGF می‌تواند کارایی ترمیم عضله را تا 40% افزایش دهد و مدت زمان درد عضلانی بعد از تمرین را تا 25% کوتاه کند.
فراتر از ترمیم عضله، MGF همچنین **مقدار بالقوه چند-سیستمی** را نشان می‌دهد. در زمینه ترمیم اعصاب، می تواند رشد آکسون های نورون حرکتی را تقویت کرده و به بازیابی عملکرد حرکتی پس از آسیب عصبی کمک کند. از نظر سلامت استخوان، می تواند فعالیت استئوبلاست ها را تحریک کرده و تراکم استخوان را افزایش دهد، و به ویژه برای ورزشکاران برای جلوگیری از شکستگی های استرسی مناسب است.
با این حال، باید توجه داشت که **ابهاماتی در ارتباط با مکمل های خارجی وجود دارد**. تحقیقات بالینی کنونی هنوز عمدتاً بر روی آزمایش‌های حیوانی متمرکز است و اطلاعات کافی در مورد ایمنی طولانی‌مدت مکمل‌های انسانی وجود ندارد. مصرف بیش از حد مکمل ممکن است به هیپرپلازی بافت موضعی منجر شود. متخصصان پزشکی ورزشی تاکید می کنند: اثرات فیزیولوژیکی MGF به تعادل «تحریک مکانیکی + ترشح دقیق» بستگی دارد. تمرین منظم هسته اصلی فعال کردن MGF درون زا است. خطرات مکمل کورکورانه با MGF اگزوژن هنوز نامشخص است."